37 χρόνια συμπληρώθηκαν από την ημέρα που οι βάρβαροι Τούρκοι πάτησαν την Ελληνική Γη της Κύπρου με τις ευλογίες του σιωνιστή εγκληματία Χένρυ Κίσσινγκερ και από την ημέρα που εγκαταστήθηκε στην Πατρίδα μας το καθεστώς της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας… 37 χρόνια πέρασαν από τότε, μα στη καρδιά κάθε Έλληνα Πατριώτη παραμένουν χαραγμένες κάποιες σκληρές και απόλυτες αλήθειες: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τους βάρβαρους εισβολείς, αυτούς που κατέχουν την Ελληνική Γη της Κύπρου. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τους προδότες. Αυτούς που είπανε πως η «Κύπρος είναι μακριά». Αυτούς που έδωσαν διαταγή να γυρίσουν τα Ελληνικά υποβρύχια πίσω, αυτούς που δεν άφησαν τα Ελληνικά «Φάντομ» να πετάξουν πάνω από την μαρτυρική μεγαλόνησο. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τα πανηγύρια για την επάνοδο της δημοκρατίας(;)την ίδια στιγμή που το Ελληνικό Αίμα έρεε στην Κύπρο.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τους Ήρωες, που έχυσαν το αίμα τους, υπερασπιζόμενοι την Τιμή της Πατρίδος εκείνον τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ αυτούς που μαρτύρησαν γιατί ήτανε Έλληνες, είτε δίνοντας την ζωή τους, είτε σαν αιχμάλωτοι, είτε σαν αγνοούμενοι, είτε σαν πρόσφυγες ακόμη και σήμερα.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ την Κυρήνεια και την Αμμόχωστο, δεν ξεχνώ πως η Κύπρος ήταν, είναι και θα είναι Ελληνική και περιφρονώ με όλη τη δύναμη της ψυχής μου τους υποταγμένους και τους ραγιάδες, τους γραικύλους και τους σκλάβους, που θέλουν και τους βολεύει να ξεχνούν.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τους Ήρωες, που έχυσαν το αίμα τους, υπερασπιζόμενοι την Τιμή της Πατρίδος εκείνον τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ αυτούς που μαρτύρησαν γιατί ήτανε Έλληνες, είτε δίνοντας την ζωή τους, είτε σαν αιχμάλωτοι, είτε σαν αγνοούμενοι, είτε σαν πρόσφυγες ακόμη και σήμερα.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ την Κυρήνεια και την Αμμόχωστο, δεν ξεχνώ πως η Κύπρος ήταν, είναι και θα είναι Ελληνική και περιφρονώ με όλη τη δύναμη της ψυχής μου τους υποταγμένους και τους ραγιάδες, τους γραικύλους και τους σκλάβους, που θέλουν και τους βολεύει να ξεχνούν.
